είδα τους POWER RANGERS.

0

Lord of the Geeks

Οφείλω να σε ενημερώσω φίλε αναγνώστη ότι γράφω και το πληκτρολόγιο έχει μουσκέψει από τα δάκρυα συγκίνησης και νοσταλγίας.

Έχω πραγματικά πλαντάξει από χθες σαν δεκαεξάχρονη μετά τη πρώτη φορά που είδε τον τιτανικό μόνο που εγώ πήγα στο cinema και είδα τους POWER RANGERS.

Τα κολιτάρια μου  βγήκαν στην μεγάλη οθόνη και εγώ οπλίστηκα με ντορίτος, ποπ κορν και χαρτομάντιλα και πήγα να θυμηθούμε τα παλιά. Για να καταλάβετε  λίγο περί τίνος πρόκειται, αλλά και περί τίνος πρόκειται για μένα, οι power rangers είναι μια παιδική σειρά που ξεκίνησε το 1993 όταν η saban αγόρασε τα δικαιώματα μιας ιαπωνικής παραγωγής και άρχισε να να δημιουργεί επεισόδια κόβοντας τις σκηνές μάχης  και συνδυάζοντας τες με δικές της παρουσιάζοντας μας την πιο δημοφιλή σειρά της δεκαετίας του 90.

To όλο story ήταν γύρω από μια ομάδα 5  εφήβων, οι οποίοι πέρα από άριστοι μαθητές και άψογοι χαρακτήρες ασχολούνταν συνεχώς με την οικολογία και την κοινωνική προσφορά, δίδασκαν δωρεάν μαθήματα καράτε στο juice bar (για όνομα του θεού) που σύχναζαν και στον ελεύθερο τους χρόνο μεταμορφώνονταν (έβαζαν πολύχρωμα spandex) στους power rangers για να υπερασπιστούν την γη από εξωγήινους κατακτητές.

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο το σενάριο είχε πιο πολλές τρύπες και από σουρωτήρι, οι υποκριτικές ήταν μέτριες και οι χαρακτήρες τελείως κλισέ, όμως το show είχε κάτι μαγευτικό  που μας καθήλωνε και έβαζε, οποίον ήθελε να με πάρει  από την τηλεόραση το Σαββατοκύριακο, αντιμέτωπο  με κλάμα, μίξες και την εκνευριστικά βραχνή τσιρίδα μου.

Και μετά από αυτόν τον μικρούλη πρόλογο πάμε στο κυρίως θέμα μας που είναι βέβαια η ταινία που παίζεται στους κινηματογράφους σήμερα. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να είμαι αντικειμενικός αυτή τη φορά ο πολυχρονεμένε αναγνώστη γιατί το ομολογώ πως είμαι fan boy και έδωσα πολλές ποιητικές άδειες (αν με πιάνεις), αλλά πρέπει να συνομολογίσουμε ότι η ταινία είναι καλή ενώ όλα θα μπορούσαν να πάνε στραβά και να μιλούσαμε για την κωμωδία της χρονιάς.

Το σενάριο λοιπόν είναι ένα origin story το οποίο μας παρουσιάζει πέντε εντελώς  διαφορετικούς  ήρωες αφού ο Jason, o Billy, o Jack, η Kimberly (ακόμα σ αγαπάω όσα χρόνια και αν πέρασαν) και η Trini δεν είναι πρότυπα νέων αλλά προβληματικοί θα μπορούσαμε να πούμε έφηβοι οποίοι βρίσκουν τα νομίσματα της δύναμης και ξεκινούν την εκπαίδευση τους υπό τις οδηγίες του μέντορα τους  Zordon  για να αντιμετωπίσουν την επερχόμενη επίθεση της Rita Repulsa. Οι φίλοι μας πρέπει να αντιμετωπίσουν τα προσωπικά τους προβλήματα και τους φόβους τους ,να εμπιστευτούν ο ένας τον άλλον και να πάρουν δύσκολες αποφάσεις για να γίνουν οι θρυλικοί Power Rangers και εμείς τους ακολουθούμε βήμα βήμα. Και εκεί εμφανίζεται το πρώτο θέμα αφού σε μια ταινία  δυο ωρών rangers βλέπεις το τελευταίο εικασάλεπτο όπου παίρνουμε και μια μεγάλη τζούρα συσσωρευμένης δράσης.

Ο σκηνοθέτης Dean Israelite αποφάσισε να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στους χαρακτήρες, γεγονός που σε κάνει να τους αγαπήσεις και να βιώσεις  περισσότερα συναισθήματα με τον κίνδυνο να κάνει κοιλιά. Από υποποκριτικές με εξαίρεση την Elizabeth Banks η οποία κάνει άψογη δουλειά ως Rita Repulsa οι υπόλοιποι είναι κάλοι μεν αλλά κάνεις δεν δίνει το κάτι παραπάνω, ούτε  ο Bryan Cranston ( μαλών δεν πάνε καλά οι δουλείες με την meth) που υποδύεται τον zordon δεν κάνει την διαφορά και αρκείται στα βασικά. Η αισθητική ήταν απλή όπως πρέπει και έδωσε μια φρέσκια μάτια (χωρίς spandex)  σε ήρωες και κακούς αλλά τα εφέ ίσως ήθελαν λίγη δουλειά παραπάνω. Αξίζει να σημειωθεί ότι το χιούμορ είναι άψογο και μας προσφέρεται κυρίως μέσα από τον μπλε ranger τον billy που είναι απλά θεούλης και τον Alpha 5 που ήταν ούτως η άλλως cοmik releaf.

Εν κατακλείδι παίδες εγώ την ταινία την απόλαυσα και ξανάγινα για λίγο δεκάχρονο  αλλά αν δεν βλέπατε power ranges στα παιδικά σας χρόνια μην μπείτε στον κόπο να πάτε σινεμά γιατί απλά δεν θα μπείτε στο νόημα, εάν πάλι βλέπατε έστω και λίγο αξίζει να πάρετε μια παρέα με πιτσιρίκια, στα οποία απευθύνεται κυρίως η ταινία, και να αράξετε για ένα δυωρακι. Σας βεβαιώνω ότι οι σεναριογράφοι John Gatins και Matt Sazama παρόλο που έχουν κάνει κάποιες καίριες αλλαγές, που έδωσαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον  στην πλοκή, έχουν σεβαστεί τον μύθο και έχουν κρατήσει την κεντρική φιλοσοφία των power rangers. Δηλαδή παρά το το διαφορετικό περιτύλιγμα οι ήρωες μας είναι μια ομάδα που τα βάζει με νταήδες είτε αυτοί είναι στο σχολείο είτε έρχονται από το διάστημα.

 

Υ.Γ Η ταινία αφήνει ξεκάθαρα μηνύματα για sequel και ελπίζω ότι όπως η τηλεοπτική σειρά μεγάλωνε και ωρίμαζε μαζί μας κάτι ανάλογο να γίνει και με τις ταινίες.

Χ.Μ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here