Ράνια Νικολούλη «Χρειάζεται να βουτήξεις για να μάθεις να κολυμπάς».

0

Η Ράνια Νικολούλη είναι αυτό που λέμε «πολυεργαλείο» είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, εκπαιδευτικός και όταν ξεκίνησε έκανε Δημόσιες Σχέσεις σε παραστάσεις. Αυτά από μόνα τους δηλώνουν έναν άνθρωπο αφοσιωμένο στο έργο της δουλειάς και τίποτα άλλο.
Με αφορμή την παράσταση που ανέβάζει σε λίγες μέρες στο θέατρο 104 «Το Ψυγείο -0 C της Αμπριλ Θαμόρα, μιλήσαμε για το έργο αλλά και για όλα τα άλλα που της συμβαίνουν.

Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, αναγνωρίζει κανείς ότι είστε ένας άνθρωπος που δουλεύει γύρω και μέσα στο θέατρο. Δηλαδή δεν μείνατε μόνο στην υποκριτική αλλά και στην σκηνοθεσία, παραγωγή, δημόσιες σχέσεις, και άλλα πράγματα, πως έγινε όλο αυτό;

Πιστεύω πως η ζωή σε πάει εκεί που μέσα σου λάμπεις. Προσπάθησα πολύ για να μην ασχοληθώ με το θέατρο, όμως δεν τα κατάφερα . Πάντα στα κομβικά σημεία της ζωής μου, έρχονταν άνθρωποι που με έσπρωχναν όλο και πιο βαθιά. Δεν το έκανα βέβαια με το ζόρι.. αντιθέτως.. είναι πώς να σου πω.. σαν να έχεις αποφασίσει να κόψεις τα γλυκά και την επόμενη μέρα να ερωτεύεσαι ζαχαροπλάστη!
Από παιδί ανέβαινα με ευκολία στη σκηνή, ήθελα να εκφράζομαι ελεύθερα, να εκτίθεμαι, είχα ένα πάθος να αλλάξω τον κόσμο. Μου άρεσε η επικοινωνία, το μοίρασμα, οι ανθρώπινες σχέσεις … αν και τότε ήταν πολύ νωρίς για να καταλάβω το πόσο καταλυτικό ήταν για μένα το θέατρο. Τότε απλά το έκανα, έπαιρνα την αποδοχή και την αγκαλιά που μου έλειπαν.
Μετά όλα συνέβησαν σαν να υπήρχε ένα σχέδιο συνωμοσίας, ώστε ο δρόμος να με οδηγήσει εδώ… άνοιξα μια χρυσή ευκαιρία και βρήκα δουλειά στο γραφείο δημοσίων σχέσεων της Κ.Σταμουλάκη, κατόπιν γνώρισα τον Η.Καρελλά. Δημιούργησα το γραφείο δημοσίων σχέσεων του και επιμελήθηκα τις παραγωγές του για δύο χρόνια. Ήμουν σφουγγάρι, δούλευα πολύ σκληρά, και το ένα έφερνε το άλλο. Δούλεψα ως ηθοποιός, στη συνέχεια προέκυψε η εκπαίδευση και κατόπιν η σκηνοθεσία.
Αν με ρωτούσες τώρα ποια ιδιότητα από αυτές θα διάλεγα….
Όλοι αυτοί οι ρόλοι που ανέλαβα γύρω από το θέατρο και μέσα σ’αυτό, με βοήθησαν να μάθω σφαιρικά το πως λειτουργεί. Βλέπω πως η εκπαίδευση και η σκηνοθεσία είναι οι ιδιότητες που εγώ λάμπω, όμως δεν σου κρύβω πως ανυπομονώ για να ανέβω και πάλι ως ηθοποιός στη σκηνή.

Τι αποκομίσατε από όλα αυτά τα πράγματα;
Πολλές εμπειρίες και έναν εαυτό δυνατό, υπομονετικό και πεισματάρη.

Γιατί αποφασίσατε να εστιάσετε στην εκπαίδευση και τι όφελος έχει για κάποιον η σπουδή πάνω στο θέατρο;
Η αφοσίωσή μου στην εκπαίδευση προέκυψε όταν είδα πως είχα ευκολία στο να αφουγκράζομαι τον άλλο, να μεταδίδω τη γνώση και να τον καθοδηγώ μεθοδικά. Δίνοντάς του κάθε φορά αυτό που χρειάζεται ,ο μαθητής φτάνει όλο και πιο κοντά στο στόχο που έχει θέσει. Είδα πως αυτό δούλευε, μου άρεσε που έβλεπα την πρόοδο και τον ενθουσιασμό των μαθητών και μετά απλώς έβαζα στόχο να είμαι κάθε φορά καλύτερη.. κάτι που ακόμη το κάνω.
Το θέατρο φέρνει στο φως ότι προσπαθείς να κρύψεις κάτω απ’ το χαλάκι. Όποιος λοιπόν αποφασίζει να εκπαιδευτεί στην υποκριτική τέχνη χρειάζεται να είναι έτοιμος να πετάξει τη μάσκα, να μεταμορφωθεί για να αναγεννηθεί. Αν αφοσιωθείς θα ανταμειφθείς. Αλλιώς χάνεις άσκοπα τον καιρό σου.

Πιστεύετε ότι είναι καλό το επίπεδο του θεάτρου στη χώρα μας; Ή λείπει κάτι;

Όπως και σε άλλες χώρες, έτσι κι εδώ υπάρχουν τα πάντα. Δημιουργοί με μεράκι, διάθεση για εξέλιξη, που ερευνούν και έχουν γνώσεις και δημιουργοί που έχουν μόνο φιλοδοξία.

Ας έρθουμε στην παράσταση που ξεκινάτε τώρα, το Ψυγείο. Τι σας αρέσει σ΄ αυτό το έργο;

Από τη πρώτη στιγμή που το διάβασα, το λάτρεψα! Αυτό που κυρίως με συνεπήρε είναι η βασική αντίθεση που βλέπουμε στο έργο. Σταδιακά δυό ανθρώπινες σάρκες παγώνουν ενώ οι καρδιές τους ξεπαγώνουν. Το θεωρώ πολύ ευρηματικό, παρουσιάζει τα γεγονότα με απλότητα και αμεσότητα ενώ από την άλλη τολμάει τις βουτιές στα βαθιά.

Τι σας δυσκόλεψε σ’ αυτή τη σκηνοθεσία και τι σας γοήτευσε;
Με γοήτευσαν οι στιγμές που μοιράστηκα με το κείμενο και με τους ηθοποιούς μου και με δυσκόλεψε ο χρόνος.

Ποια είναι η ατάκα που σας έχει μείνει;
«Αχ, δεν ξέρεις πόσο πονάνε μερικές λέξεις που νομίζεις πως δε θ’ ακούσεις ποτέ.»

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;
Σίγουρα μια νέα παράσταση και τα μαθήματά μου που αγαπώ.

Τι ονειρεύεστε επαγγελματικά;
Ονειρεύομαι το δικό μου θέατρο με ότι αυτό περιλαμβάνει. Δημιουργία, τρέλα, πάθος, αγάπη, αφοσίωση.

Ποιο είναι το μότο σας;….
Είναι αυτό που λέω και στους μαθητές μου: «Χρειάζεται να βουτήξεις για να μάθεις να κολυμπάς».

Ευχαριστώ πολύ Κατερίνα Γρυλλάκη

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here