Βασίλης Βασιλάκης… Να δούμε αν»Η πόρτα του παραδείσου είναι ακόμα ανοιχτή».

0

Σας καλως ορίζουμε και ευχαριστούμε για αυτήν την συνομιλία

Κατά αρχήν γιατί επιλέξατε Καζαντζάκη;
Αγαπώ τον Καζαντζάκη,και με συγκινεί.Ιδιαίτερα στον Καπετάν Μιχάλη οι στιγμές αυτές είναι πολλές.Η κρητική ματιά του, που όλα τα αγκαλιάζει και τα αγαπάει με αίσθημα βαθύ είναι μοναδική.Το πλούσιο υλικό του δίνει τη δυνατότητα στον ερμηνευτή να » ταξιδέψει»ανεμπόδιστα στον κόσμο του.


Με αφορμή την παράσταση ο Καπετάν Μιχάλης θα ήθελα να σας ρωτήσω, σε αυτούς τους καιρούς που ζούμε, πόσο κοντά νιώθετε ότι είμαστε στον Καζαντζάκη;
Σίγουρα έχουμε απομακρυνθεί από τον κόσμο του Καζαντζάκη σε ότι αφορά το ιστορικό του πλαίσιο,αλλά όχι από το ανθρωπολογικό…τα προβλήματα παραμένουν και είναι βαθιά ριζωμένα..

Επειδή την συγκεκριμένη παράσταση την ταξιδέψατε, τι έχετε αποκομίσει; Αισθάνεστε ότι είμαστε υπερήφανοι; Το λέει η ψυχή μας; (όταν η Ελλάδα του τότε δεν έχε καμία σχέση με το σήμερα, αλλά ούτε και οι Έλληνες).

Κάποια χρόνια πριν υπήρχε εθνική συνείδηση, περηφάνεια, πείσμα, εργατικότητα για να φτιάξουμε μια καλύτερη Ελλάδα,αλλά δυστυχώς δεν καρποφορήσει.Οι εκάστοτε κυβερνήσεις αδιαφόρησαν για το εθνικό συμφέρον και εργάστηκαν για το κομματικό και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χάσουμε σαν λαός τον προσανατολισμό Μας,τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά Μας. Είναι πια προσωπική υπόθεση να διατηρήσει κανείς την περηφάνια την αξιοπρέπεια ή το μεγαλείο της ψυχής του.

Ποια είναι η δύναμη της θεατρικής πράξης από το να διαβάσουμε το συγκεκριμένο βιβλίο; (εννοώ ότι όλοι λέμε ότι ένα βιβλίο δεν μεταφέρεται στη σκηνή ή στο σινεμά) εδώ μας αποδεικνύετε κάτι άλλο…

Θα σας πω.Βλέπετε σε κάποια οθόνη άγρια ζώα και ο νου σας τρέχει σε διάφορα πράγματα..Όταν όμως ο πεινασμένο σας γάτος, σας γρατσουνίσει νοιώθετε την επαφή,τη σύνδεση με τη ζωή,με αυτό το ελάχιστο αίμα που έτρεξε..Αυτή είναι η δύναμη του «ζωντανου»θεατρου….σε φαίρνει σε επαφή με τη ζωή ,και το παράδοξο της….

Μέσα από την πορεία σας από το θέατρο, δείχνετε μεγάλη αγάπη και για το παιδικό θέατρο; Θέλετε να μας μιλήστε για αυτό, πως ξεκίνησε;

Είχα ήδη περισσότερα από μια δεκαετία θεατρικής εμπειρίας όταν ξεκίνησα να εργάζομαι για παιδιά κατασκευάζοντας ταυτόχρονα και μαριονέτες για μεγάλα παιδια..Η δουλειά για τα παιδιά και οι παραστάσεις δρόμου με μαριονετες–για τρία χρόνια περίπου ταξίδεψα σε Ελλάδα Κ εξωτερικο–με επανέφεραν στην ηλικία της αθωότητας ..Όπως λέει και ο Klaist….να δούμε αν Η πόρτα του παραδείσου είναι ακόμα ανοιχτή .
Τα παιδιά και ο δρόμος ήταν μεγάλο σχολείο.Ευγνώμων!!!

Πόσο δύσκολο είναι τελικά το θέατρο; Χρειάζεται θυσία;
Τίποτα δεν είναι εύκολο…Γιατί να είναι το θέατρο..?Το Θέατρο από μόνο του είναι εύκολο Κ δύσκολο…εξαρτάται από αυτόν που το πλησιάζει το μέγεθος της ευκολιας Η της δυσκολίας του.
Δεν καταλαβαίνω γιατί κάποιος που κάνει Θέατρο..Κάτι θυσιάζει..Η πρέπει να θυσιάσει..Ποιος άνθρωπος που αγαπά τη δουλειά του δεν πηγαίνει τραγουδώντας..αν δεν τραγουδά είναι βλάκας..

Η πολιτεία κάνει κάτι για το πολιτισμό; Αισθάνεστε ότι υπάρχει ελπίδα;
Η πολιτεία κάνει ότι μπορεί Σύμφωνα με τα κομματικά της συμφέροντα..Και καλά κάνει..Έτσι χτίστηκε αυτό το κράτος Έτσι λειτουργεί και ο πολιτισμικός της θεσμός..
Και πολλά από αυτά που συντρέχει είναι υψηλής ποιότητας και αλλά Όχι..Το παλεύει πάντως…Εμείς δεν έχουμε παρά να της προσφέρουμε τον καλύτερο εαυτό μας.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας;
Επομένως στόχος..ΟΙΔΙΠΟΥΣτυρρανος–CLOWN- μια παράσταση τραγικού τσίρκου με έντονα μουσικά ζωντανά εργαλεία…Και τρεις ηθοποιούς που ερμηνεύουν διαφορετικούς ρόλους…Σε συνεργασία με τον Αλέξη Κωτσοπουλο!

Σας ευχαριστούμε πολύ Κατερίνα Γρυλλάκη

Ο Βασίλης Βασιλάκης σκηνοθέτησε και παίζει στην παράσταση «Ο Καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη

Θέατρο «Τόπος Αλλού»
Κεφαλληνίας 17 Κυψέλη

τηλέφωνο κρατήσεων 2108656004
www.topos-allou.gr
Ημέρες + ‘Ωρες παραστάσεων : Κάθε Δευτέρα + Τρίτη στις 20.30

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here