Μπάμπης Αρώνης ηθοποιός – σκηνοθέτης

0

Με αφορμή την παράσταση «Θάλαμος 7″ του Μπάμπη Αρώνη που παίζεται κάθε Δευτέρα στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα» συνομιλήσαμε μαζί του, για το έργο αλλά και γενικότερα για την πορεία του στο θέατρο.

Σας καλώς ορίζουμε στην σελίδα μας full-time.gr

Ξεκινώντας την συζήτηση με τους καλεσμένους μας κάνουμε μια μικρή διαδρομή κάτι σαν παιχνίδι και έτσι μαθαίνουμε μερικά πράγματα για εκείνον. Σας δίνουμε μια λέξη και την συνεχίζετε και προχωράμε την συνέντευξη κανονικά, επίσης μπορείτε να συμπληρώσετε ότι άλλο θέλετε.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα…Το 1980 στη Νίκαια. Γεννήθηκα κοντά στη θάλασσα και έκτοτε δεν μπορώ να την αποχωριστώ….

Τα παιδικά μου χρόνια ήταν…Υπέροχα. Σαν παιδί εκείνης της εποχής και εκείνης της περιοχής, έμαθα να παίζω, να δημιουργώ ιστορίες από την φαντασία μου και να διασκεδάζω με οτιδήποτε μπορούσα να βρω. Είχα μία οικογένεια σπουδαία, που βασικό της μέλημα ήταν η αγάπη και το δέσιμο μας και μέσα από αύτη πήρα αρχές και αξίες που παραμένουν αναλλοίωτα μέσα μου και προσπαθώ και εγώ με τη σειρά μου να τα μεταφέρω στο παιδί μου.

Αποφάσισα να γίνω ηθοποιός όταν…Είναι Άγνωστο. Δεν θυμάμαι πότε το αποφάσισα. Όλη μου τη ζωή έπαιζα θέατρο. Και δεν εννοώ στη ζωή μου. Στο σχολείο κάθε χρονιά, αργότερα σε ερασιτεχνικές ομάδες, μέχρι που ξεκίνησα επαγγελματικά και συνεχίζω. Δεν θυμάμαι κάποια στιγμή να πήρα την απόφαση να γίνω ηθοποιός, γιατί μάλλον ήταν δεδομένο μέσα μου από πολύ μικρός.

Αυτό το επαγγελματικό ταξίδι με έφερε κοντά σε ανθρώπους όπως…. Κοντά σε εξαιρετικούς ανθρώπους. Κοντά σε ανθρώπους με απίστευτη αγάπη για την τέχνη της υποκριτικής και με αστείρευτες γνώσεις που ήταν έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να τις μεταδώσουν. Ονόματα δεν θα πω, γιατί φοβάμαι πως μπορεί να ξεχάσω κάποιον….

Αν το μετάνιωσα;          

Ούτε για μια στιγμή. Ακόμα και αν η ζωή μου άρχιζε από την αρχή, θεατρικά θα έκανα τις ίδιες ακριβώς επιλογές. Αυτές μας καθορίζουν και αυτές είναι που με έφεραν εδώ αυτή τη στιγμή. Εδώ και τρία χρόνια έχω ιδρύσει μαζί με τη σύζυγο μου, τη Μαρουσώ Γεωργοπούλου, ένα δίκτυο ερασιτεχνικών ομάδων, (αυτή τη στιγμή είμαστε σε 33 σημεία σε όλη την Αττική), που προσπαθούμε να μεταφέρουμε την αγάπη μας για το θέατρο σε όλους τους ανθρώπους, ασχέτως ηλικίας. Φυσικά και δεν το έχουμε αναλάβει μόνοι μας και υπάρχει ένα ολόκληρο επιτελείο δασκάλων, ηθοποιών, σκηνοθετών, συγγραφέων και όλων των ειδικοτήτων που μπορείς να φανταστείς….

Μιλήστε μας για το έργο σας «Θάλαμος 7» που πραγματεύεται τη γυναικεία κακοποίηση. Πως σας ήρθε η ιδέα να γράψετε αυτό το έργο;

Αρχίσαμε τις δύσκολες ερωτήσεις. Συχνά εμείς οι συγγραφείς δεν ξέρουμε από πού αντλούμε τις ιδέες μας. Μπορεί να είναι ένα οπτικό, ακουστικό, ή οποιοδήποτε άλλο ερέθισμα, το οποίο πολλές φορές δεν το θυμόμαστε καν. Στο συγκεκριμένο έργο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Θυμάμαι τα πάντα. Ήταν ένα βράδυ, το οποίο καθόμουν στο μπαλκόνι του σπιτιού μου και έγραφα ένα άλλο έργο μου. Μια κωμωδία. Από την απέναντι πολυκατοικία άκουσα φωνές τσακωμού. Ένα ζευγάρι. Άρχισε με φωνές και στο τέλος (επειδή ήταν ανοιχτά τα φώτα και τα παντζούρια) είδα πως εκείνος την χτύπησε. Αρκετοί είχαν βγει στα μπαλκόνια να δουν τι γίνεται αλλά κανείς δεν αντέδρασε. Μάλιστα κάποιοι έκλεισαν τζάμια και παντζούρια για να μην ακούνε τη φασαρία. Η αλήθεια είναι πω ούτε και εγώ έκανα κάτι. Δεν ξέρω γιατί. Ολόκληρο το βράδυ σκεφτόμουν πως ότι και αν συνέβαινε εκείνη τη νύχτα σε αυτή τη κοπέλα κανείς δεν θα το μάθαινε και κανείς δεν θα αντιδρούσε. Λίγες μέρες μετά, το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε. Εκείνη τη νύχτα πήγα και χτύπησα το κουδούνι. Δεν θέλεις να ξέρεις τι ακριβώς συνέβη αλλά του ξεκαθάρισα πως αν μάθω πως ξαναχτύπησε τη γυναίκα του θα καλέσω την αστυνομία. Λίγες μέρες αργότερα ξεκίνησα να γράφω το έργο, για να μπορέσω να ευαισθητοποιήσω όσο πιο πολλούς μπορώ.

Τι πιστεύετε ότι μας φέρνει σε κατάσταση να κακοποιούμε αγαπημένα πρόσωπα;

Πολλά και διαφορετικά πράγματα. Σίγουρα είναι το αίσθημα εξουσίας. Αυτοί που το έχουν ανάγκη, θεωρούν πως με το να ταπεινώνεις, να εξευτελίζεις ακόμα και να χτυπάς κάποιον που είναι πιο αδύναμος από εσένα, πως αποκτούν δύναμη και εξουσία.

Πως νιώθετε που παίζετε και σκηνοθετείτε ένα έργο που εσείς έχετε γράψει. Είναι εύκολο;

Σίγουρα έχει και τις δυσκολίες του και τις ευκολίες του. Το έργο στο μυαλό μου είναι πολύ ξεκάθαρο. Δεν χρειάζεται να το αναλύσω για να το καταλάβω, όπως θα έκανα με ένα άλλο έργο, ενός διαφορετικού συγγραφέα. Έτσι η απόδοση και η διδασκαλία των ρόλων είναι πιο εύκολη και εγώ είμαι σε θέση να εξηγήσω τα πάντα στους ηθοποιούς εφόσον μου ζητηθεί.

Θα θέλατε να δουλέψετε στην τηλεόραση;

Σαν ηθοποιός όχι. Έχω δουλέψει αρκετά τα προηγούμενα χρόνια και οφείλω να ομολογήσω πως δεν με εκστασιάζει τόσο όσο το θέατρο. Αλλά θα ήθελα να παιχτούν δικά μου σενάρια. Αν μάθετε για κανένα κανάλι να κάνει παραγωγές, ειδοποιήστε με….

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια;                

Τα άμεσα σχέδια για την επόμενη σεζόν είναι μια κωμωδία. Να γελάσουμε και λίγο ρε παιδιά. Πλάκα κάνω. Τα άμεσα σχέδια είναι οι ερασιτεχνικές μας ομάδες, να εκπαιδευτούν και να ανθίσουν ακόμα πιο πολύ, γιατί το θέατρο παράγει πολιτισμό και έχουμε σκοπό να το εξαπλώσουμε σε όλη την Ελλάδα.

Τι εύχεστε για 2018;          

Όλα αυτά που γίνονται στο έργο μου «Θάλαμος 7» να παραμείνουν στην τέχνη του θεάτρου και να σταματήσουν να συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο. Και για το 2018 και για το 2019 και για πάντα.

 

Σας ευχαριστώ κυρία Γρυλλάκη για την συνέντευξη και σας εύχομαι καλή χρονιά.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here