Belleville για το Full-time.gr

0

Belleville για το Full-time.gr

Θα θέλαμε να μας πείτε με λίγα λόγια την ιστορία των Belleville, πως ξεκίνησε το γκρουπ;

Το group ξεκίνησε τις εμφανίσεις του το 2011, είναι όμως μία ιδέα που δουλευόταν αρκετά χρόνια πριν, από εμένα. Η κατάλληλη ομάδα όμως βρέθηκε στα τέλη του 2010, οπότε άρχισαν και οι πρόβες.  Η ιδέα ήταν η δημιουργία μίας cabaret μπάντας, που θα έπαιζε κομμάτια αυτής της αισθητικής, σε συνδιασμό και μιας πιο «θεατράλε» ενδυσης και ερμηνείας των κομματιών. Τα κομμάτια που επιλέχτηκαν ήταν όλα -φυσικά- διαλεγμένα από το ευρύτερο φάσμα της jazz, συμπεριλαμβανομένων και διασκευών κομματιών που δεν ανήκουν σε αυτό το είδος, καθώς και κάποια κομμάτια από musicals, που η αισθητική τους ταίριαζε με το ύφος του σχήματος. Αυτό που θέλαμε να κάνουμε ήταν ένα σκοτεινό/χιουμοριστικό μουσικό show το οποίο φυσικά θα συμπεριλάμβανε και πολύ χορό. Έτσι ξεκίνησε το σχήμα. Επίσης, κατά τα τρία πρώτα χρόνια είχαμε και visuals,  τα οποίο στην πορεία κράτησαν κάποια στοιχεία αλλά και εξελίχθηκαν..

Πλέον είμαστε έξι άτομα ( Δώρα Τσίγκα – φωνή, Ειρήνη Αναστασίου- τσέλο, Σωτήρης Πέπελας – τρομπέτα, Πέτρος Λαμπρίδης – κοντραμπάσο, Γιάννης Καφετζόπουλος- πιάνο, Θοδωρής Χριστοδούλου- drums). Η μουσική μας είναι πιο δεμένη, οι διασκευές (στις οποίες έχουν συμπεριληφθεί και 90’s κομμάτια, ροκ, ποπ, ραπ κα), είναι περισσότερο δουλεμένες μουσικά. Αφήσαμε το πολύ στυλιζαρισμένο cabaret ενδυματολογικό look και επικεντρωθήκαμε περισσότερο στη μουσική. Το ρεπερτόριό μας δεν έχει αλλάξει δραματικά, απλώς κάθε φορά αλλάζουμε κομμάτια που έχουμε παίξει πολύ και προσθέτουμε καινούρια. Οι μουσικοί που αποτελούν την ομάδα έχουν μεγάλη εμπειρία σε διαφορετικά μουσικά στυλ, οπότε συνήθως προκύπτει ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα όταν καταπιανόμαστε με μία διασκευή ή με κάποιο δικό μας κομμάτι. Έχουμε εμφανιστεί τα πέντε τελευταία χρόνια σε πολλά και αξιόλογα μέρη (όπως το Half Note, το Gazarte, ο Σταυρός του Νότου, το Faust, το Gagarin), αλλά και σε άλλα πολύ όμορφα μαγαζιά και festivals εντός και εκτός Αθηνών.

 

Ποιος παίρνει τις αποφάσεις ; έχετε ορίσει αρχηγό της ομάδας;

Αρχηγός δεν υπάρχει . Είμαστε συγκρότημα και αυτό σημαίνει ότι όλες οι προτάσεις συζητιούνται από όλους. Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από κοινού. Εγώ ασχολούμαι περισσότερο με την επικοινωνία και το κλείσιμο των συναυλιών και -γενικότερα- με το σχήμα, αλλά αυτό κυρίως συμβαίνει επειδή αυτό ξεκίνησε από μια δική μου ιδέα -η οποία συνεχώς εξελίσσεται- ή και πιθανό επειδή κάπως έτσι προέκυψε. Αυτό δεν συνεπάγεται όμως ότι υπάρχει «αρχηγός», όλα συζητιούνται περνούν από κοινή επεξεργασία για να βγει το αποτέλεσμα που θέλουμε.

 

Υπάρχουν κινηματογραφικά αλλά και θεατρικά στοιχεία στις εμφανίσεις σας θέλετε να το σχολιάσετε;

Στις αρχές μας, όπως προανέφερα, είμασταν περισσότερο «θεατρικοί» από την ενδυματολογική σκοπιά, και είχαμε και visuals που προσέδιδαν και ένα κινηματογραφικό στοιχείο. Παρ’ όλα αυτά, επειδή στις εμφανίσεις μας υπάρχει κίνηση και όχι ορχηστρική στατικότητα, καθώς και λόγω του το ότι τα κομμάτια που επιλέγουμε να παίξουμε λένε το καθένα μια ιστορία, υπάρχει ερμηνεία, τόσο στην ορχήστρα όσο και στο τραγούδι, προσπαθούμε να διατηρήσουμε αυτό το στοιχείο. Κατά την άποψη μου, η θεατρικότητα και η κινηματογραφική όπτική αποτυπώνεται στο πως επιλέγει κανείς να παρουσιάσει το κάθε κομμάτι ξεχωριστά, αλλά και το σύνολο της παράστασης,  Τα φώτα, η εκτέλεση και η συνολική ατμόσφαιρα είναι στοιχεία που συντελούν στην δημιουργία μιας κινηματογραφικής ή θεατρικής αίσθησης.

Γιατί προτιμάτε κάτι ύφος ρετρό και όχι κάτι πιο σύγχρονο;

Δεν είχαμε να επιλέξουμε σε τι ύφος θα κινηθεί η μπάντα, γιατί αυτό υπήρχε από την ιδέα της . Το τι είδος μουσικής θα παίξει ο καθένας αλλά και το πώς θα επιλέξει να το παρουσιάσει είναι κάτι που προκύπτει από το τι θέλει να παράξει ως αποτέλεσμα  και τί τον εκφράζει περισσότερο, ποιός ήχος δηλαδή. Για παράδειγμα, για εμένα που άκουγα περισσότερο blues, jazz, swing, rock και rock n’roll, ήθελα πολύ ένα σχήμα που θα κινείται σε αυτό τον ήχο, με την ατμόσφαιρα του Tom Waits και των Tigger Lillies, ίσως με λίγο «γυναικείο πουδράρισμα», από την αισθητική του cabaret. Συνέπεσε ίσως αυτό το «θέλω» με τα « θέλω» και των υπολοίπων και φτιάξαμε το σχήμα. Στην πορεία, άρχισε να γίνεται μόδα το swing και -παρότι δεν είμαστε swing μπάντα- ο κόσμος που άρχισε να γοητεύεται από την αισθητική των 40’s -50’s και πίσω, αγκάλιασε κι εμάς. Έχουμε σύγχρονα στοιχεία, ο καθένας μας ακούει πολλή μουσική, διαφόρων ειδών, έτσι γίνεται μια ζύμωση που επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα . Η jazz -άλλωστε- δεν είναι απαραίτητα retro, retro είναι ίσως το ενδυματολογικό κομμάτι και η αναβίωση αυτής της κουλτούρας συνολικά, αλλά πλέον δεν νομίζω πως μπορούμε να το χρησιμοποιούμε αυτό τον όρο με την ίδια ευκολία, διότι έχει εισχωρήσει τόσο στη σύγχρονη κουλτούρα, που δεν μπορεί πλέον να χαρακτηριστεί ακριβώς retro.

Θα θέλαμε να σχολιάσετε το εξής: ενώ παρουσιάζετε ένα πρόγραμμα που είναι για χορό, ο κόσμος διστάζει και δεν χορεύει, πως το εξηγείτε;

Δεν είναι στην κουλτούρα μας, ή μάλλον δεν είναι τόσο πολύ στην κουλτούρα του σύγχρονου ανθρώπου να βγει για χορό. Οι περισσότεροι θα βγουν να πιουν ένα ποτό και, στην περίπτωση των Live,  να ακούσουν και ζωντανή μουσική. Υπάρχει βέβαια κόσμος που χορεύει, όπως είναι αρκετά παιδιά που παρακολουθούν μαθήματα lindy  hop και είναι σε έναν κύκλο στον οποίο ο χορός είναι κομμάτι βασικό της εξόδου,  αλλά και άλλοι άνθρωποι που απλώς τους αρέσει να χορεύουν. Τους παίρνει συνήθως λίγο χρόνο μέχρι να λυθούν, να αντιληφθούν τί γίνεται, αν τους αρέσει και αν θέλουν πάρα πολύ, θα χορέψουν κιόλας. Ίσως είναι και το είδος, δεν έχουμε μάθει από μικροί πώς χορεύεται -όχι πως είναι απαραίτητο σε κάποια περίπτωση- αλλά ίσως αυτό το γεγονός να δημιουργεί και έναν επιπλέον δισταγμό.

Θα θέλετε να κάνετε μια δική σας δισκογραφική δουλειά;

Ήταν και είναι στα άμεσα σχέδιά μας μια δική μας δουλειά. Έχουμε γράψει κομμάτια, αλλά δεν έχουμε μπει ακόμη στο στούντιο για να ξεκινήσουμε αυτή τη διαδικασία. Απαιτεί πολύ χρόνο και συντονισμό από όλους, το γεγονός πως είμαστε και έξι άτομα δυσκολεύει αρκετά την εξίσωση.

 

Πείτε για την εμφάνιση σας στο Δημοτικό θέατρο Πειραιά;

Πιστεύω πως θα είναι μια πολύ όμορφη βραδυά, με διάφορα είδη μουσικής και πολλούς καλλιτέχνες. Είναι μεγάλη μας χαρά να είμαστε μέρος της. Εμείς θα παίξουμε διασκευές και δικά μας κομμάτια στο ύφος μας, όπως αυτό έχει εξελιχθεί. Είναι ωραίο να γίνονται τέτοια ποικιλόμορφα φεστιβάλ, δίνεται έτσι η δυνατότητα στον κόσμο να ακούσει διάφορα και διαφορετικά πράγματα, να επεξεργαστεί και να μπει στη διαδικασία να ακούσει και να ανακαλύψει αν του αρέσει κάτι  πέραν αυτού που έχει μάθει ή και επιλέξει να ακούει και να το ψάξει παραπάνω. Είμαστε χαρούμενοι που θα συνεργαστούμε με τόσους μουσικούς και σχήματα από διάφορους χώρους.

Πιστεύετε ότι οι καλλιτέχνες δικαιώνονται στην Ελλάδα; Ή χρειάζεται πολύ προσπάθεια για να αναδειχθούν και να προχωρήσουν;

Αρχικά θεωρώ πως όλοι όσοι σεβόμαστε τον εαυτό μας, ως μουσικοί, καλλιτέχνες και άνθρωποι γενικότερα πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια για να πετύχουμε τους στόχους μας. Τίποτα -ή σχεδόν τίποτα- δεν έρχεται σε κανέναν ουρανοκατέβατο, ούτε εκεί που χαζεύεις στον υπολογιστή σου θα χτυπήσει κάποιος την πόρτα και θα σου πει «σου έχω έτοιμο συμβόλαιο και εμφανίσεις και δίσκους». Θεωρώ πως τα τελευταία χρόνια, η εναλλακτική –ας την ονομάσουμε έτσι- σκηνή στην Ελλάδα έχει πάρει τα πάνω της, πάει ο κόσμος ακόμα και σε μικρά μαγαζιά, ακόμα και αν δεν ακούει κατά βάση ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής. Υπάρχει μεγαλύτερη κίνηση από χώρους στο θέμα των live, ακόμα και σε πολύ μικρά και όμορφα bars. Από εκεί και πέρα, επειδή στην Ελλάδα καλώς ή κακώς κάποια άλλα είδη μουσικής είναι πιο δημοφιλή, σαφώς είναι πιο δύσκολο και χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια για να αναδειχθείς, αν δεν είσαι σε αυτούς τους χώρους. Πάντως είναι αξιοπρόσεκτη η ποιότητα των μουσικών και των σχημάτων στην Ελλάδα και θα ήταν ίσως πολύ καλό και έξυπνο να αναλάμβανε κάποιος την προώθησή τους στη διεθνή μουσική βιομηχανία, γιατί υπάρχει πολύ αξιόλογο υλικό που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μπάντες και μουσικούς του εξωτερικού. Αντί να διώχνουμε τους καλλιτέχνες μας –και γενικά τους νέους βέβαια, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα- καλό θα ήταν να αρχίσουμε να τους βοηθάμε να αναδειχθούν όπως τους αξίζει .

Με τι χρώματα θα ζωγραφίζατε την μουσική σας;

Αυτό το αφήνουμε στην φαντασία του ακροατή, αν και ένα μωβ -δηλαδή μπλε και κόκκινο- ίσως να ταίριαζε, αλλά αυτή είναι μια προσωπική εκτίμηση. Ο καθένας που μας ακούει στα live μας, επιθυμούμε να χρωματίζει το συναίσθημα που του βγαίνει ακούγοντας την μουσική μας, σύμφωνα με τη δική του μοναδική φαντασία.

Ποιο είναι το μότο της ζωής από τον καθένα χωριστά 

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο μότο ζωής για τον καθένα μας, προσπαθούμε όλοι όσο μπορούμε να φτάσουμε τους στόχους μας, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί. Όποιοι στόχοι και αν είναι αυτοί, είμαστε σε συνεχή εγρήγορση και δεν επαναπαυόμαστε.

Τα  επόμενα σχέδια σας;

Ζωντανές εμφανίσεις το καλοκαίρι -στην επαρχία κατά βάση- και προγραματισμός των επόμενων κινήσεων από Σεπτέμβρη

Την συνέντευξη απάντησε η Τσίγκα Δώρα , τραγουδίστρια του σχήματος

Σας ευχαριστούμε πολύ για το Full-time.gr

Κατερίνα Γρυλλάκη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.