Αφιέρωμα στον ΝΙΚΟ ΑΛΕΞΙΟΥ

0

Αφιέρωμα στον ΝΙΚΟ ΑΛΕΞΙΟΥ

έκθεση

Συμμετέχουν:

Νίκος Αλεξίου, Λευτέρης Αλεξίου, Μαρία Οικονομοπούλου,
Λευτέρης Τάπας, Δημήτρης Τάταρης, Στρατής Ταυλαρίδης

Εγκαίνια: Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου στις 8μ.μ.
Διάρκεια: 16.09.16 – 15.10.16
CAN CHRISTINA ANDROULIDAKI GALLERY
Π. Αναγνωστοπούλου 42
Κολωνάκι
10673 Αθήνα
T/F +30.210.3390833
[email protected]
www.can-gallery.com

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:
Τρίτη – Παρασκευή: 11π.μ. – 3μ.μ. / 5μ.μ. – 8μ.μ.
Σάββατο: 11π.μ. – 4μ.μ.

Nikos Alexiou photo by Sylvia Diamantopoulou

Ο Νίκος Αλεξίου γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1960 και έφυγε πρόωρα από τη ζωή το 2011 σε ηλικία μόλις 51 ετών έχοντας αφήσει πίσω του σημαντικότατο έργο. Μετά από σύντομες σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης το 1984 επιστρέφει στην Ελλάδα, εγγράφεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και ένα χρόνο αργότερα, πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση στην ιστορική γκαλερί ΔΕΣΜΟΣ. Από εκείνη κιόλας την εποχή επικεντρώνεται σε ταπεινά υλικά όπως πέτρες, ξύλα, λάσπη, καλάμια και νερό. Πρωτοπόρος στην Ελλάδα, λίγα χρόνια αργότερα, το 1987 είναι ο πρώτος που δημιουργεί με τη σειρά “Πρίσματα” άυλα έργα-εγκαταστάσεις που αναλύουν το φάσμα του λευκού φωτός στο χώρο, πάνω στη βροχή, κοκ. Θα ακολουθήσει η σειρά “Ηλιακά Σπίτια”, λιτές αρχιτεκτονικές κατασκευές με καλάμια που στέκονται στο χώρο σαν άυλα αρχιτεκτονήματα, αλλά πιο γνωστός ακόμη θα γίνει με τα δαντελωτά κοπτικά του έργα-μοτίβα από χαρτί, τις χάρτινες “κουρτίνες”, τα πλέγματα-“σκελετούς” από καλάμι, κοκ. Το 1995 θα βρεθεί για πρώτη φορά στο Άγιο Όρος και από τότε θα ξεκινήσει να το επισκέπτεται συχνά και σε διάφορες χρονικές στιγμές. Εκεί θα έρθει σε επαφή με την πνευματικότητα, την έκσταση και το μυστήριο, τον ασκητισμό και τη μεταφυσική που θα επηρεάσουν βαθιά το έργο του. Το 2003 βρίσκεται υποψήφιος για το βραβείο ΔΕΣΤΕ, το 2005 εκπροσωπεί μαζί με την Λίζη Καλλιγά την Ελλάδα στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας και το 2007 παίρνει μέρος στην μεγαλύτερη και σημαντικότερη σύγχρονη εικαστική διοργάνωση στον κόσμο τη Μπιενάλε Βενετίας με το μνημειακό έργο-εγκατάσταση Τhe End το οποίο αντλεί έμπνευση από το ψηφιδωτό δάπεδο της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους.

Nikos Alexiou studio photo by Panos Kokkinias

Η μεγάλη εγκατάσταση του Νίκου Αλεξίου στον κεντρικό χώρο της γκαλερί CAN στόχο της έχει να μεταφέρει όλα όσα ο καλλιτέχνης είχε εργαστεί όλα αυτά τα χρόνια, από τη δεκαετία του ’80 και λίγο νωρίτερα έως το τέλος, παρουσιάζοντας ένα re-staging του έργου του όπως τo είχε οραματιστεί και παρουσιάσει σε διάφορες διοργανώσεις όπως στην Μπιενάλε Βενετίας, στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη, στη Μπιενάλε Αλεξάνδρειας, κοκ. και παράλληλα να αναδείξει ένα πανόραμα της πρακτικής του και του εργαστηρίου του, εκθέτοντας έργα-σφραγίδες από την καριέρα του, όπως οι κατασκευές από καλάμι, οι εγκαταστάσεις με τα τραπέζια, οι καλαμωτοί σκελετοί, οι χάρτινες κουρτίνες-πλέγματα, κτλ. Όλες οι αναφορές και οι σταθμοί στο έργο του, μαζί με κυρίαρχα χαρακτηριστικά της πρακτικής του όπως η τάξη, η επανάληψη, η χειροτεχνία, η εμμονική διαδικασία και η ψυχεδέλεια, κάνουν όλα την εμφάνισή τους εδώ και συνθέτουν ένα συμβολικά και προσεκτικά δομημένο σύστημα έργων και στοιχείων μνήμης που μεταφέρει απόλυτα την αισθητηριακή σημαντικότητα και την πολλαπλότητα της καλλιτεχνικής του πρακτικής βοηθώντας τον θεατή να κατανοήσει το έργο του. Από αυτή την έκθεση-αφιέρωμα δεν θα μπορούσε να λείπει ο Λευτέρης Αλεξίου, πατέρας του Νίκου, αυτοδίδακτος, ερασιτέχνης καλλιτέχνης, ο οποίος επηρεάστηκε βαθιά από το καλλιτεχνικό έργο του γιου του και που φυσικά ήταν ο πρώτος που τον μιμήθηκε στις αυτοσχέδιες κατασκευές από ξυλαράκια, νήμα και καλάμια.

Η Μαρία Οικονομοπούλου γεννήθηκε το 1961 στην Καλαμάτα. Σπούδασε στην Ελεύθερη Ακαδημία Καλών Τεχνών της Χάγης και στην Ακαδημία Willem de Kooning του Ρότερνταμ. Από το 1985 ζει και εργάζεται μόνιμα στην Ολλανδία. Η δουλειά της συνδυάζει τη φωτογραφία και τα χειρόγραφα κείμενα με μια σειρά από τεχνικές που σχετίζονται με την Λαϊκή Τέχνη, όπως το κέντημα και τα κοπτικά έργα σε χαρτί. Στην έκθεση αφιέρωμα στον Νίκο Αλεξίου η Οικονομοπούλου παρουσιάζει το έργο Black Plegma το οποίο πρόκειται για ένα κείμενο που δημιουργεί την αίσθηση δαντέλας. Το κείμενο αποτελείται από συσχετισμούς των λέξεων You and Me που προκύπτουν χρησιμοποιώντας διάφορες προθέσεις. You in front of Me You round Me You with Me You on Me You all over Me you close to Me You after me You in place of Me κοκ. Oι προτάσεις έχουν γραφτεί χωρίς κενά μεταξύ τους και οι λέξεις έχουν ενωθεί καθέτως με γραμμές. Στη συνέχεια το κείμενο έχει τυπωθεί πάνω σε χαρτί και έχουν χειρωνακτικά αφαιρεθεί οι χώροι μεταξύ των γραμμάτων με χειρουργικό λεπίδι. H διαδικασία επανάληψης των λέξεων χωρίς τη βοήθεια γλωσσικών παύσεων δημιουργεί ένα είδος αυτο-αναφοράς σε λούπα που δίνει την αίσθηση ρυθμού. Οι λέξεις αρχικά προσεκτικά επιλεγμένες, δημιουργούν στη συνέχεια ένα αρχιπέλαγος συνειρμών και σκέψεων με ποιητικό-φιλοσοφική διάθεση. Τα κενά ανάμεσα στα γράμματα δημιουργούν την εικόνα μιας οργανικής γεωμετρίας, ενώ το κείμενο άλλες φορές είναι ορατό και άλλες δυσδιάκριτο ισορροπώντας το λόγο με μία αίσθηση οπτικού μοτίβου. Την καλλιτέχνιδα απασχολεί ο προβληματισμός σχετικά με την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων. [com-plex-ity / plex –plegma] Η τριβή του υποκειμένου με τους άλλους είναι κάτι φυσικό και αναπόφευκτο αλλά από την άλλη είναι και μια δύσκολη άσκηση ισορροπίας, πολλές φορές πολύπλοκη και επίπονη. H παραπομπή σε δαντέλα -κάτι όμορφο και διακοσμητικό- είναι συνειδητή και η ομορφιά είναι με αυτόν τον τρόπο σαν να προβάλλει για να μας αποζημιώσει, απαραίτητη παρηγοριά στη δυσκολία που παρουσιάζουν οι ανθρώπινες σχέσεις.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.