Πόνος και Δόξα Dolor Y Gloria

0

Πόνος και Δόξα
Dolor Y Gloria

31 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους από την ODEONΔείτε το τρέιλερ:https://youtu.be/CYSBoAG1wdU

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ επιστρέφει με την πιο προσωπική του ταινία με τον Αντόνιο Μπαντέρας στην ωραιότερη ερμηνεία της καριέρας του που του χάρισε το Βραβείο Ερμηνείας
στο φετινό Φεστιβάλ Καννών.

Λίγα λόγια για την ταινία

Η ταινία «Πόνος και Δόξα» διηγείται μια σειρά από συναντήσεις που πραγματοποίησε ο Σαλβαδόρ Μάγιο, ένας σκηνοθέτης του κινηματογράφου που είναι πλέον στην παρακμή του. Κάποιες διαδραματίζονται στο παρόν, άλλες τις θυμάται: την παιδική του ηλικία στη δεκαετία του ’60, τη στιγμή που μετανάστευσε μαζί με τους γονείς του σε ένα χωριό στη Βαλένθια αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, την πρώτη του ερωτική επιθυμία, τον πρώτο του έρωτα στη Μαδρίτη τη δεκαετία του ’80, τον πόνο αυτού του χωρισμού ενώ ο έρωτας ήταν ακόμα έντονος, τη συγγραφή ως τη μόνη θεραπεία να ξεχνάς ό,τι δεν ξεχνιέται, την πρώτη επαφή με το σινεμά, και το απέραντο κενό που δημιουργεί η αδυναμία να συνεχίζεις να κάνεις ταινίες. Το «Πόνος και Δόξα» μιλάει για τη δημιουργία, για την δυσκολία να την διαχωρίζεις από τη ίδια τη ζωή και για τα πάθη που της δίνουν νόημα και ελπίδα. Εξερευνώντας το παρελθόν του, ο Σαλβαδόρ ανακαλύπτει την άμεση ανάγκη να το διηγηθεί λεπτομερώς, και μέσα από αυτό βρίσκει τη σωτηρία του.

Το Κλείσιμο της Τριλογίας

Χωρίς να το είχα σχεδιάσει από την αρχή, το «Πόνος και Δόξα» αποτελεί το τρίτο μέρος μιας άτυπης τριλογίας που χρειάστηκαν 32 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Τα άλλα δύο μέρη είναι οι ταινίες «Ο Νόμος του Πόθου» (1987) και «Κακή Εκπαίδευση» (2004). Σε αυτές τις τρεις ταινίες, οι πρωταγωνιστές είναι άντρες  και σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Επίσης, η επιθυμία και η μυθοπλασία αποτελούν τους πυρήνες της ιστορίας. Η μυθοπλασία και η ζωή είναι στις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και η ζωή, όπως είναι φυσικό, περιλαμβάνει πόνο και δόξα.

Η ταινία αποκαλύπτει, ανάμεσα σε διάφορα θέματα, δυο ερωτικές ιστορίες που άφησαν το σημάδι τους στον πρωταγωνιστή, δυο ιστορίες που κρίθηκαν με το πέρασμα του χρόνου και της μοίρας. Στην πρώτη ιστορία, ο πρωταγωνιστής αγνοεί την ύπαρξη της επιθυμίας ενώ στην δεύτερη ζει μία ερωτική περιπέτεια στη δεκαετία του ’80.

Ένας Εθισμός

Η ιστορία του Εθισμού αναφέρεται στο πάθος του Σαλβαδόρ και του Φεντερίκο όταν ήταν ακόμα νέοι στη δεκαετία του ’80. Επιπλέον, εξηγεί τους λόγους που χώρισαν παρόλο που αγαπούσε ο ένας τον άλλον. Ο Φεντερίκο επιστρέφει στη Μαδρίτη ύστερα από τριάντα χρόνια. Πηγαίνει σε ένα θέατρο να περάσει την ώρα του και έκπληκτος συνειδητοποιεί πως παρακολουθεί την ιστορία του με το Φεντερίκο. Τα ονόματα μπορεί να έχουν αλλάξει αλλά ο πόνος, η ευτυχία και οι λόγοι για τους οποίους παράτησε τον Σαλβαδόρ είναι το θέμα της παράστασης. Στο μονόλογο του Αλμπέρτο Κρέσπο, ο Φεντερίκο αναγνωρίζει τον Σαλβαδόρ σε κάθε του λέξη, παρόλο που τον έχει γράψει ο Κρέσπο. Ο μονόλογος λειτουργεί ως αφορμή να συναντηθούν ξανά οι δύο πρώην εραστές.

Αυτοαναφορικότητα

Αν γράφεις για έναν σκηνοθέτη (και η δουλειά σου αυτή), είναι αδύνατο να μην πάρεις ως παράδειγμα τον εαυτό σου ή την εμπειρία σου. Είναι ό,τι πιο πρακτικό. Το σπίτι μου είναι το σπίτι όπου ζει ο χαρακτήρας του Αντόνιο Μπαντέρας, τα έπιπλα στην κουζίνα και όλα τα υπόλοιπα είναι δικά μου. Προσπαθήσαμε να κάνουμε το στυλ του Αντόνιο – ειδικά τα μαλλιά του –  ίδιο με το δικό μου. Τα παπούτσια του και πολλά από τα ρούχα του είναι δικά μου. Επίσης, πολλά από τα αντικείμενα στο σπίτι μου χρησιμοποιήθηκαν σε σκηνές. Αυτή είναι και η πιο αυτοβιογραφική άποψη της ταινίας και αποδείχθηκε ιδιαίτερα βολική για το συνεργείο μας. Για την ακρίβεια, ο Χοσέ Λουίς Αλκέιν ήρθε στο σπίτι μου αρκετές φορές για να παρατηρήσει το φως τις διάφορες στιγμές μέσα στη μέρα ώστε να το αναπαραστήσει μετά στο στούντιο με το δικό του τρόπο.

Ο Σαλβαδόρ

Μέσα στην ιστορία, βλέπουμε το βετεράνο σκηνοθέτη Σαλβαδόρ Μάγιο σε τρεις φάσεις τις ζωής του: την παιδική του ηλικία στη δεκαετία του ’60, την εφηβεία του στη Μαδρίτη της δεκαετίας του ’80 και στην τωρινή του περίοδο που είναι πια απομονωμένος, θλιμμένος, θύμα διάφορων ασθενειών, αποκομμένος από τον κόσμο και από τον χώρο του κινηματογράφου. Ταυτίζομαι με όλες αυτές τις περιόδους, γνωρίζω τα μέρη αυτά και καταλαβαίνω τα συναισθήματα και τις σκέψεις του πρωταγωνιστή, αλλά ποτέ μου δεν έζησα σε υπόγειο και ποτέ μου δεν ερωτεύτηκα κάποιον εργάτη όταν ήμουν παιδί, για παράδειγμα, αν και τα δυο θα μπορούσαν να συμβούν. Στην αρχή, πήρα τον εαυτό μου ως αναφορά, αλλά από την στιγμή που αρχίζεις να γράφεις, η μυθοπλασία σού δίνει τους δικούς της κανόνες και κάνει τον εαυτό της ανεξάρτητο. Η πραγματικότητα μού δίνει το σημείο της έναρξης, τα υπόλοιπα τα εφευρίσκω εγώ στη συνέχεια.

Γεωγραφία και Ανατομία

Μέσα σε τρεις σελίδες κατάφερα να συνοψίσω το φτωχό μαθησιακό υπόβαθρο του πρωταγωνιστή στην παιδική του ηλικία και να τον καθιερώσω ως σκηνοθέτη του κινηματογράφου που είχε πολλές επιτυχίες. Την ίδια στιγμή τον παρουσιάζω να έχει προβλήματα υγείας. Ο πόνος είναι κάτι το παθητικό, όχι κάτι το ιδιαίτερα κινηματογραφικό και σχετικά βαρετό να το αφηγηθείς. Υπήρξε, ωστόσο, ανάγκη να αναφέρω και να εξηγήσω την αυτοκαταστροφική τάση και τη μελαγχολία του ήρωα.

Η Μουσική

Τη μουσική σύνθεση της ταινίας ανέλαβε ο Αλμπέρτο Ιγκλέσιας, που συνθέτει μουσική για τις ταινίες μου από την εποχή του «Το Μυστικό μου Λουλούδι» (1995). Σε αυτή την περίπτωση κάνει ένα διαχωρισμό της μουσικής του σε τρεις διαφορετικές ατμόσφαιρες. Η πρώτη έχει να κάνει με τις επιστροφές του ήρωα στο παρελθόν του. Η δεύτερη έχει να κάνει με τις στιγμές του πόνου και της απομόνωσης. Και η τρίτη σχετίζεται με τις σκηνές της ηλικιωμένης μάνας και του γιου της στη Μαδρίτη. Ο Αλμπέρτο Ιγκλέσιας για μια ακόμα φορά κατάφερε να συνθέσει μουσική που πηγάζει από το βάθος των εικόνων και τις συνοδεύει με ένα συναρπαστικό τρόπο στο αφηγηματικό αυτό ταξίδι. Μια ακόμα αφορά με εξέπληξε με την αυθεντικότητά του, την ευστροφία του και την αφοσίωσή του.

Στοιχεία για την ταινία:

Σκηνοθεσία Πέδρο Αλμοδόβαρ
Σενάριο Πέδρο Αλμοδόβαρ
Παραγωγή Αγκουστίν Αλμοδόβαρ
Ηθοποιοί Αντόνιο Μπαντέρας, Ασιέρ Ετσεαντία, Λεονάρντο Σμπαράλια, Νόρα Νάβας, Χουλιέτα Σεράνο, Πενέλοπε Κρουζ
Φωτογραφία Χοσέ Λουίς Αλκέιν
Μοντάζ Τερέσα Φοντ
Εκτέλεση Παραγωγής Εσθέρ Γκαρσία
Μουσική Αλμπέρτο Ιγκλέσιας
Διάρκεια 113’
Διανομή ΟDEON
Είδος Δράμα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.